پوشش عافيتت مرا بپوشان . خدايا ! از عملى كه با خواسته‌ات مخالفت مىكند يا مرا از عرصهء محبتت بيرون مىبرد ، مانند انديشه‌هاى غير منطقى دلم ، و نگاه‌هاى چشمم ، و گفته‌هاى بىجاى زبانم ، به درگاهت توبه مىكنم ؛ توبه‌اى كه هر يك از اندامم به سهم خودش از كيفرت سالم بماند ، و از سختگيرىهاى دردناكت كه متجاوزان از آن مىترسند ، در امان قرار گيرد . توبهء ناب شرط توبه آن است كه انقلابى در باطن انسان صورت گيرد كه يك باره او را بر ضدّ بدىهايش بشوراند و سوز او از جان برخيزد تا از همه جا بريده و به خدا بنگرد . در اين دگرگونى باطنى ، انسان بايد بر ضدّ نفس امّاره شيطان صفت كودتا كند و دشمن داخلى خود را سركوب و از صحنهء جان خود بيرون كند و دل را از آلودگىها پاكيزه سازد ، تا قلب آمادهء ورود فرشتگان گردد . معاوية بن وهب گفت از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود : إِذا تابَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ تَوْبَةً نَصُوحاً أَحَبَّهُ اللَّهُ فَسَتَرَ عَلَيْهِ فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ ، قُلْتُ : وَ كَيْفَ يَسْتُرُ عَلَيْهِ ؟ قالَ : يَنْسى مَلَكَيْهِ ما كَتَبا عَلَيْهِ مِنَ الذُّنُوبِ وَ أَوْحَى إِلى جَوارِحِه اكْتُمى عَلَيْهِ ذُنُوبَهُ وَ أَوْحى إِلى بِقاعِ الْأَرْضِ اكْتُمى عَلَيْهِ ما كانَ يَعْمَلُ عَلَيْكَ مِنَ الذُّنُوبِ فَيَلْقَى الَّلهُ حِينَ يَلْقاهُ وَ لَيْسَ شَئٌ يَشْهَدُ عَلَيْهِ بِشَئٍ مِنَ الذُّنُوبِ . « 1 » هر گاه بنده‌اى مؤمن از سويداى دل توبهء خالصانه كند خداوند دوستش بدارد و در دنيا و آخرت زشتىهاى او را بپوشاند ، عرض كردم : چگونه مىپوشاند ؟

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 6 / 28 ، باب 20 ، حديث 31 ؛ ثواب الأعمال : 171 .